In 2009 werd in de Antwerpse Zoo het olifantje Kai Mook geboren, wat een ware mediahype teweeg bracht. Dit gedicht refereert ook aan de enorme elektronisch-mechanische olifant die drie jaar eerder door de straten van Antwerpen trok en grote menigten op de been bracht.
Hoe is ’t
Hier
Je bent er
Zo is poëzie misschien
Zonder
Bouwblok
Blijft bij ons
Trouwen
Ben ik
Schoon Volk
Voor JVL
Vader
Elfhonderd meter gedicht
Liedje voor de Kanaalzone
Na het ARUP-rapport
Aan een olifantje
MDDLPNT
De haven
Dag klein kindje hier in ’t stad
Mensen van Antwerpen
Daar ben je dan, jij langverwachte,
mooie eenvoud, parel op vier
zware steunpilaren, met oude plooien
in je nieuwe huid. Je had een grote oom
van hout, die spoot in ’t stad gedachten
nat en lichter dan ze waren.
En hij was, net als jij, gewenst.
Zie je die hekken? Hekken zijn je grens.
Daarbuiten zijn nog veel meer grenzen.
Hoor je die wezens achter gaas die met
gekleurde lappen om op twee
voor jouw idee heel dunne pootjes
naar je staan te staren? Die zijn van
onze soort. Wij heten mens.
