‘Zonder’ is opgedragen aan mensen zonder papieren. Het werd in december 2008 voorgelezen tijdens een demonstratie voor snellere regularisatie.
 
 
 
 
 
Hoe is ’t
 
 
Hier
 
 
Je bent er
 
 
Zo is poëzie misschien
 
 
Zonder
 
 
Bouwblok
 
 
Blijft bij ons
 
 
Trouwen
 
 
Ben ik
 
 
Schoon Volk
 
 
Voor JVL
 
 
Vader
 
 
Elfhonderd meter gedicht
 
 
Liedje voor de Kanaalzone
 
 
Na het ARUP-rapport
 
 
Aan een olifantje
 
 
MDDLPNT
 
 
De haven
 
 
Dag klein kindje hier in ’t stad
 
 
Mensen van Antwerpen
 
Zonder
Acht keer heb ik de bomen kaal zien worden,
acht keer heb ik de bomen vol zien worden.
De zetel die ik vond is wankel.
 
En ik versta alles: de vermaning van een
man achter glas, de kreet van een kind
op een schommel.
 
Ik inspecteer mijn handen, nu die niet
werken mogen, ik controleer mijn hoofd
of daar nog iets vertakt.
 
Ze zeiden vroeger als ik niesde:
nu komt het allemaal in orde. Ik nies
de hele winter.
 
Mijn zus heeft al papieren, mijn zus
heeft nu een kaartje kleiner dan een
boterham.
 
Ai, als ik eens een zetel had die zachter
voor mijn rug was en dat ene, kleiner
dan een boterham.